5 წლის წინ და 5 წლის შემდეგ

ძალიან ხშირად მინატრია, ისევ ის დრო იყოს, მე და დათა დილით რომ გავიდოდით ხოლმე სახლებიდან... შევხვდებოდეთ ერთმანეთს მეტროს რომელიმე სადგურზე, რუსთაველზე ან თავისუფლებაზე, ფეხით ან ავტობუსით ავუყვებოდეთ გზას ჭავჭავაძისკენ, ვიყიდიდეთ...

წლისა და 10 თვის ტრიო

ვოდი (მოდი), ვანქანა (მანქანა), thე (მზე), თაიე (მთვარე), გინგინ (წიგნი), დანანა (დენი, სინათლე), ვეი – პუი (ყველი და პური), ბატატა (ფეხსაცმელი), ცხოველების სახელები, ფერები, ქაფოქიქი (კარტოფილი)…

რვავე სიცოცხლე

რამდენიმეთვიანი პაუზის შემდეგ ბლოგის ფანჯარა პირველად გავხსენი. ჩემს ცხოვრებაში რა და როგორ ხდება, ამაზე ყოველთვის მინდა, ვწერო. ერთ დღესაც ყელში ამომივა აქაური დუმილი და ყველაფერს დაწვრილებით გაგიზიარებთ, მაგრამ ახლა სულ...

შინ ყოფნა ცუდი არ არის

თქვენი არ ვიცი, მაგრამ მე სახლში ყოფნა ისე მომნატრებია, გასაძლებად ნამდვილად არ მაქვს საქმე. გარეთ ბოლოს 13 მარტს ვიყავი, ზუსტად ერთი კვირის წინ, მაგრამ ჯერ ეს „კარჩაკეტილობა“ არ მომბეზრებია. შეიძლება, იმიტომ, რომ…

წყალი გამოუშვით, ფარჩაკებო! – ანუ 31 დეკემბრის ამბები

შარშან, „აკვანთან“ დაბმულს, ჰორმონებაშლილსა და მუცელში ყრუ ტკივილის მქონეს, მეგონა, რომ ყველაზე მოსაწყენი ახალი წელი მქონდა - მიუხედავად ნიკოლოზის ამქვეყნად მოვნილებისა. წელსაც არ აკლებს მოწყენილობა - სურდოთი გაბრუებული ვწერ ამ...

ორიოდ სიტყვა ამა წლის შემოდგომის მიწურულზედ

ორშაბათი თენდება უკვე. ექვსი ორშაბათიღა დარჩა და 2019 წელიც აიკრავს გუდა-ნაბადს. ასე სწრაფად, მგონი, არცერთი წელი არ გასულა. ამ ექვს კვირაში ბევრი რაღაცის მოსწრება გვინდა მე და დათას. მოქსოვილ ნაწილს...

და თქვენი საყვრელი წიგნი რომელია?!

კარგი და ცუდი წიგნი არ არსებობს, არსებობს კარგი და ცუდი მკითხველიო, - ხომ გაგიგიათ? მთლად ასეც არაა, ჩემო ბატონებო. მკითხველსაც არაფერი ბრალი აქვს ამ შემთხვევაში. ყველაფრის თავი და თავი დროა....

შემოდგომის პირველი დღე – ანუ ჩვენი ახალი წელი

შემოდგომის პირველი დღეა. უკვე აგრილდა კიდეც. სამივეზე მეტად მიყვარს ეს სეზონი, ყველაზე შემოქმედებითი და ბედნიერი ვარ ამ დროს, სხეულის ყველა უჯრედით ვგრძნობ სიხარულს, სიყვარულსა და ვეებერთელა ენერგიას. დათასაც უყვარს ეს...

როგორ იძინებს ნიკოლოზი – ორი სიტყვა „თეთრი ხმაურის“ შესახებ

მგონია, რომ ფსიქოლოგიური აუღელვებლობა ყველაზე მნიშვნელოვანი მომენტია. მგონია, რომ ზოგჯერ მარტივი და ეფექტური გამოსავალი მთელი ცხოვრების სიმშვიდის საწინდარი შეიძლება გახდეს.

ნიკოლოზი მაშინ და დღეს – III ნაწილი

18 მაისს 2 წელი გავიდა, რაც მე და დათამ თანაცხოვრებისკენ პირველი ნაბიჯები გადავდგით. ისე, საოცრად ბევრი ღირსშესანიშნავი თარიღი გვაქვს - 15 სექტემბერი, 18 მაისი, 2 ივნისი, 5 ივნისი, 4 ნოემბერი,...

პირველი დღე სამშობიაროში – II ნაწილი

ფეისბუქის სქროლვისას ურუშას გაზიარებულ მუსიკას რომ წააწყდები და მიხვდები, რომ ბლოგზე წერას მოუხდება - ეგ ემოცია მოიტანა ამ მელოდიამ. ამასობაში, ნიკოლოზის ამბებს გავაგრძელებ... I ნაწილი იხილეთ აქ. 24 დეკემბერი, 11:25...

ცივი ყავა და მშობიარობის ამბები – I

ავდექი, გვერდით მოვიდგი ცივი ყავა და თქვენთან საჭორაოდ შემოვედი. კომპიუტერთან ყოფნა თავისუფალ დროს, მაშინ, როცა ნიკოლოზს სძინავს, განტვირთვის კარგი საშუალებაა.

უგუნურობის დიდი სამდურავი – ანუ ვირუსი ჩვენებურად

ორთვე-ნახევარია ამ საშინელი წლის დასრულებამდე დარჩენილი. ალბათ, ყველაზე რთული პერიოდი - რაც კი გამოგვივლია წინა თვეების განმავლობაში. ჩემ ირგვლივ ხალხი ორ კატეგორიად იყოფა: ან ღელავენ/ზრუნავენ გარკვეულწილად; ან ყველაფერი ფეხებზე ჰკიდიათ....

იზოლაციის მე-13 დღე

ჩემი ყოველდღიურობა ჩვეულზე ჩვეული გახდა. დილის 8 საათზე ნახევრად მეღვიძება, იმიტომ, რომ ნიკოლოზს ჰღვიძავს და ზედ გვივლის მე და დათას. ხან საწოლის თავზე ძვრება, ხან ყირაზე დგება, ხან სათამაშოს ითხოვს,...